18 Ιουλίου 2009

ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟ



Μια κουκλάρα λαχανίδα,

που όλοι τη φωνάζουν Λήδα,

σε μεγάλο κήπο μένει

κι είναι πολύ ευτυχισμένη.

Λέει πως είναι απ’ τις Βρυξέλλες

Και περνάει όλες τις μέρες

τα φύλλα της κάνοντας πλεξούδες,

βάζοντας πάνω πεταλούδες.

«Λαλαλά λαλαλά

λούσα θέλω εγώ πολλά!

Εγώ δεν είμαι τελικά

σαν τα πολλά λαχανικά!

Κοίταξε εκείνα τα’ αγγουράκια

ή τα μικρούλια ραπανάκια,

σέρνονται πάντα μες το χώμα,

δεν έχουν το δικό μου σώμα.

Κοίτα εκείνο το μαρούλι,

που ‘ναι σαν πράσινο καρούλι,

ή το άσπρο κουνουπίδι,

πόσο σγουρό έχει το φρύδι!

Κοίτα το δειλό το λάχανο,

που ‘ναι μονίμως μες το χάχανο.

Ποιος θα τον πάρει σοβαρά

το γελαστό τον κοιλαρά;»

Κι έτσι πάντα αυτή μοιραία,

του κήπου έβγαινε η ωραία.

Τ’ ακούει η ντομάτα όλ’ αυτά,

τη Λήδα τη λοξοκοιτά

κι από την πολλή οργή της,

μιλάει και τρέμει η φωνή της:

«Γι’ αυτά που λες να ντρέπεσαι, μικρή μου λαχανίδα

και να ‘σαι πιο προσεκτική για θα σε φάει

η γίδα!»

«Ντοματούλα μου Μαρία,

είσαι στρογγυλή και λεία,

έχεις σώμα σαν λουστρίνι,

μα δεν είσαι φιγουρίνι.

Μη με ζηλεύεις το λοιπόν,

που δεν είμαι σαν πον πον.»

«Βρε κορίτσια, σταματήστε,

τη λογομαχία λήξτ’ τε!

Για να λουλουδίσει ο κήπος,

Δε χρειάζεται το μίσος.»,

λέει του κήπου ο σοφός,

ο σοβαρός ο μαϊντανός.

Το λόγο παίρνει ο Αριστείδης,

ο σγουρός ο κουνουπίδης:

«Λήδα, με άλλη δε συγκρίνεσαι,

πως δε με βλέπεις, μην υποκρίνεσαι.

Είσαι μοναδική και μία,

μη μ’ έχεις στην αμφιβολία.

Της μέρας μου είσαι η ηλιαχτίδα,

όμορφή μου λαχανίδα!

Με λαχτάρα σε κοιτάζω

και βαριαναστενάζω.

Θα σου πάρω ΕΓΩ καπέλα,

θα ‘σαι η πιο ωραία κοπέλα.

Γυναίκα μου θέλω να σε κάνω,

αυτό είναι το δικό μου πλάνο!»

«Δεν είμαι για σένα, κουνουπίδι,

του κήπου είμαι ‘γω στολίδι!

Είμαι εγώ για μεγαλεία,

για τα λαχανοκαλλιστεία.

Απ’ τη λαχαναγορά είμαι έξω,

μα μόλις μπω θα διαπρέψω!»

Τώρα μιλάει η πιπεριά,

που λιάζεται σε μια γωνιά:

«Τα λογικά σου έχασες, ονειρεμένη Λήδα;

Στα συγκαλά σου έλα, πράσινη μου λαχανίδα!

Θυμάσαι το κίτρινο λεμόνι,

που ‘ταν μεγάλο σαν πεπόνι;

Στον κήπο μπήκαν και το πήραν,

και στη λαχαναγορά το πήγαν.

Λεμονόκουπα τ’ αφήσαν,

στη χωματερή το ρίξαν.

Δεν είναι η λαχαναγορά, ωραία καλλιστεία.

Είναι, σου λέω, των λαχανικών

η καθαρή ληστεία!

Ό,τι πολύτιμο σου παίρνουν,

σε ξεζουμίζουν και σε γδέρνουν!»

«Δεν ήμουν καθόλου λογική,

μαζί σας δεν ήμουν φιλική.

Νιώθω φοβερή ντροπή, πιπεριά μου μακρουλή,

που ήμουν περήφανη πολύ.

Φαίνεται πως τα τελάρα, δεν κρύβουν μεγαλεία,

πως είναι δυστυχώς του λαχανοπώλη η λεία!»,

Λέει η όμορφη η Λήδα,

η πράσινη η λαχανίδα.

Κείνη την ώρα ξαφνικά,

ακούνε μια γνωστή μιλιά:

«Μια ωραία λαχανίδα,

λίγο πριν νομίζω είδα,

που ήτανε λαχταριστή,

θα γίνει νόστιμη βραστή!»,

είπε του κήπου ο αφέντης,

ένας κηπουρός λεβέντης.

Τ’ ακούει η Λήδα κι απ’ την τρομάρα της,

τρέμουνε τα φυλλοκάρδια της.

ΤΟΤΕ………

Μπροστά της μπαίνει ο Αριστείδης,

ο γενναίος κουνουπίδης,

που απ’ την αγάπη του την τόση,

έχει τώρα μαραζώσει

Και με τα φύλλα κρύβει τη Λήδα,

τη φοβισμένη λαχανίδα.

«Τα μάτια μου με γέλασαν

ή απ’ τα χρόνια γέρασαν.

Δε βλέπω καμία λαχανίδα,

μόνο γλιστερή γλιστρίδα,

μαρούλια, πράσινα αντίδια

και μαραμένα κουνουπίδια».

Λέει ο κηπουρός και βγαίνει

και στο σπίτι του πηγαίνει.

«Ήρωά μου, κουνουπίδη,

της ζωής μου εσύ στολίδι,

ήμουνα σκληρή μαζί σου,

πως με συγχωρείς, ορκίσου!

Άντρα μου θέλω να σε κάνω,

αυτό και το δικό μου πλάνο!»,

Δυνατά φωνάζει η Λήδα,

η όμορφη η λαχανίδα.

Γάμος τώρα γίνεται μέσα στο περιβόλι

και το γλεντάνε όλοι,

οι μπάμιες, τα βλήτα, τα σπανάκια,

τα μακρουλά τα φασολάκια,

τα σέσκουλα και οι πατάτες,

όλες οι στρουμπουλές ντομάτες,

ο άνηθος κι ο μαϊντανός,

μαζί κι η νύφη κι ο γαμπρός.

Η όμορφη η Λήδα,

η πράσινη η λαχανίδα,

που άντρα της τώρα έχει πάρει,

του κήπου αυτού το παλικάρι,

το γενναίο Αριστείδη,

το σγουρό το κουνουπίδι.

4 σχόλια:

  1. Μου θύμισες την φρουτοπία..

    http://www.youtube.com/watch?v=phRykHMbFPg

    και την Λιλιπούπολη

    http://www.youtube.com/watch?v=6Xj_cFyginw&feature=related

    πόσα χρόνια πίσω με πάς!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ' ευχαριστώ πολύ! Καλώς βρεθήκαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή